Vers uit eigen tuin

Kweekgras verwijderen

Taaaadaaaaa:

Het heeft wat moeite gekost, maar de tuin is leeg! Of nou ja, bovengronds dan. Want kweekgras en ik hebben elkaar goed leren kennen de afgelopen maanden en kweekgras is een waardige tegenstander! Toen ik eenmaal achter in de tuin was en echt geprobeerd had om zo veel mogelijk wortels te verwijderen, begon het gras vrolijk weer op te komen in de voorkant van de tuin… Dus ondergronds zitten nog genoeg rhizomen (de wortels waaruit weer nieuwe planten kunnen groeien), dus zolang die niet weg zijn blijft het terugkomen.

Maar goed, het is al een stuk beter dan het was en ik heb al aardig wat weggehaald. Om een beter beeld te krijgen van hoeveel onkruid en van deze tuin is gekomen: de hoop achter in de tuin is ongeveer vijf bij tweeënhalve meter en is op het hoogste punt ongeveer een meter hoog! Het gaat nog wel even duren voordat dat gecomposteerd is, maar volgens de tuinders op de omliggende tuintjes krijg je er mooie compost van, dus ik wacht geduldig af :-).

Ik heb meerdere manieren uitgeprobeerd om het kweekgras te verwijderen. Gewoon eruit trekken zoals je gewend bent om met onkruid te doen werkt niet, zeker de grote pollen hebben een flink wortelstelsel en zijn erg zwaar, die krijg je er niet zomaar uit getrokken. Als je het er wel uitgetrokken krijgt is de kans groot dat een deel van de wortels zijn afgebroken, waardoor het onkruid weer verder kan groeien.
De volgende stap was de schoffel en de spade, want dat was het enige tuingereedschap wat ik in het begin had. De schoffel was succesvoller dan je misschien zou denken, vooral voor de kleinere kweekgrasplantjes, die geen grote pol hadden gemaakt. Je kunt de schoffel dan op ongeveer 5 cm diepte in de grond onder het gras steken en met wat kracht kun je dan de plant losmaken. Er blijven echter op deze manier nog wel wortels in de grond achter, dus ik zou deze techniek niet aanraden. Hierbij een actiefoto van de eerste dag werk:

De spade was een grotere verbetering, zeker als je een goede scherpe spade hebt. Hoewel dat aardig ging, kost het veel kracht. Het grote nadeel van het gebruik van de spade is dat je de wortels steeds doormidden hakt, en ook de kleine stukjes wortels kunnen weer nieuwe planten maken.

Uiteindelijk heb ik een spitvork gekocht en dat kan ik iedereen aanraden! De spitvork heeft veel voordelen ten opzichte van de spade: je hakt de wortels niet doormidden, het gaat zelfs als de grond aangestampt is en de wortels een dicht netwerk vormen nog vrij makkelijk de grond in en je kunt de plant na het loswrikken prikken aan de spitvork en de losse aarde er dan afschudden, zonder dat je hoeft te bukken om de pol met je handen op te pakken.

Ik heb geprobeerd in foto’s vast te leggen hoe ik het kweekgras uiteindelijk heb verwijderd, maar ik was alleen op de tuin dus ik kon geen actiefoto’s maken zoals hierboven ;-). De spitvork staat er dus een beetje zielig en verlaten bij op onderstaande foto’s, maar hopelijk is het idee duidelijk.

1) Je steekt de spitvork in het gras, ongeveer 20 – 30 cm vanaf de ruimte die je al vrij hebt gemaakt. (Of gewoon ergens in het gras als je nog een begin moet maken)

2) Vervolgens kantel je de spitvork naar achteren, zodat je het gras naar voren en omhoog haalt.

3) De graspol laat in de meeste gevallen nu makkelijk los van de rand. Als dat niet zo is kun je stap 2 op meerdere plekken rond de pol herhalen.

4) Je kunt de graspol dan opprikken met de spitvork en uitschudden, zodat de meeste aarde loslaat van de wortels. Daarna kan het op de compost/onkruidhoop.

Ik heb bijgehouden hoe veel tijd ik kwijt ben geweest aan het vrijmaken: ongeveer 35 uur. Maar de tuin is nog niet helemaal klaar om te gebruiken. De tractor is afgelopen week geweest om te spitten, dus dat hoef ik gelukkig niet te doen (anders zou het nog veel langer hebben geduurd), maar nu de grond los is ga ik nog met de hand zo veel mogelijk van de overgebleven wortels uit de grond halen, dus dat is ook nog wel een paar uurtjes werk.

En omdat ik zelf nu ook wel een beetje genoeg heb van foto’s van een kale tuin, sluit ik dit blogberichtje af met een foto van de paprika- en auberginezaailingen, die achter het raam in de woonkamer staan te genieten van het lentezonnetje :-).

Terug van weggeweest

*Veegt dikke laag stof van blog*

Het is een lange tijd geleden dat ik iets op mijn blog heb geplaatst, ruim een jaar! Dat was niet helemaal de bedoeling, maar door het begin van mijn studie en het gebrek aan een tuin, zijn het tuinieren en de site afgelopen jaar een beetje op een laag pitje komen te staan. Maar eind vorig jaar kwam er plots een mooie kans: een volkstuin op vijf minuten fietsen afstand, 150 vierkante meter groot! Dus als het goed is heb ik dit jaar weer genoeg werk te doen in de tuin en dus ook weer genoeg om over te schrijven!

Dit is hoe de tuin er uit zag eind september vorig jaar. De vorige huurder was toen nog de officiële eigenaar, maar ik mocht alvast aan de gang met het vrijmaken van de tuin. Als je het nog een tuin mag noemen tenminste, want het was inmiddels meer een soort onkruidoerwoud. Het kweekgras stond een meter hoog en er stonden onkruidplanten tussen die net zo groot waren als ik!

Het eerste wat ik dan ook heb gedaan is op expeditie gaan in dit oerwoud, eens kijken wat er zoal in stond en of er nog wat leuks te ontdekken viel tussen al het kweekgras en andere onkruiden. En er vielen nog best veel leuke dingen te ontdekken eigenlijk: drie mooie rabarberplanten, wat verdwaalde aardbeienplanten, venkel, verschillende soorten bloemen waarvan ik geen idee heb of het onkruid is of niet, maar die er wel leuk uit zien, berenklauw (oké, dat was dan niet zo’n leuke ontdekking, hoewel het wel een mooie plant is) en tot slot: ruim 30 vierkante meter aan gele bloemen. Ik heb geen idee welke soort het is, maar ik vind ze heel erg leuk en ze blijven lang mooi als snijbloemen :-). Mocht iemand een idee hebben welke bloemen het zijn, hoor ik het graag!

Inmiddels is het grootste deel van de tuin vrij, zo’n 110 vierkante meter, dat heeft ruim twintig uur gekost. Het zou nog veel langer gaan duren als ik de tuin ook nog helemaal zou moeten spitten met de hand, maar gelukkig hoeft dat niet. Samen met mijn tuinbuurvrouw (die haar tuin heeft overgenomen van dezelfde vorige huurder, en wiens tuin dus in dezelfde staat verkeert) gaan we regelen dat er een tractortje doorheen gaat om alles om te ploegen, zodat we dat zelf niet hoeven te doen, dat scheelt een hoop werk! En dit is hoe de tuin er dan nu bij ligt:

Al een heel stuk beter nietwaar? (Ik geef eerlijk toe dat het er ook al beter uit ziet omdat de berm is gemaaid) Er moet achterin de tuin nog wel een berg planten uit hoor, hoe leuk ik die gele bloemen ook vind, dertig vierkante meter is een beetje overdreven, en die mega berg gras en onkruid die nu in de tuin ligt moet opzij voordat de tractor erin kan (daar had ik misschien bij na moeten denken voordat ik die hele berg ging opbouwen midden in de tuin!) Dus ik heb nog wel wat uurtjes spierpijn te gaan. Maar ik vind het allemaal meer dan waard, want in gedachte zie ik al helemaal voor me hoe dit rommelige stukje land aankomend jaar een mooie moestuin wordt!

En dan tot slot nog even over de site. Ik wil dit jaar (eindelijk) de pagina’s over de groenten en kruiden afmaken, want daar is ook al zeker anderhalf jaar niets meer aan gedaan, dus het is hoog tijd dat daar eens verandering in komt. Daarbij wil ik door middel van blogberichten en pagina’s op de site laten zien hoe ik het in orde maken van deze tuin en de overgang van een kleine naar een grote tuin aanpak. Dit is voor mij natuurlijk de eerste keer dat ik in zo’n grote tuin aan de slag ga, dus ik ben absoluut geen expert en het doel is dan ook niet om te laten weten wat dé manier is om zo’n tuin aan te pakken en wat de manier is van tuinieren. Ik denk dat iedereen zijn eigen manier van tuinieren heeft en dat niet alles voor iedereen werkt. Maar hopelijk is het wel leuk en leerzaam om te weten hoe ik het heb aangepakt, waar ik tegenaan liep en wat wel en niet werkte voor mij, voor als je zelf een begin wilt maken aan een moestuin (groot of klein).

Ik hoor het dus graag als er onderwerpen zijn waar jullie iets over zouden willen horen (oftewel lezen). Zoals ik al zei heb ik niet het antwoord op alle vragen (er zijn genoeg die ik zelf heb en waar ik (nog) geen antwoord op heb kunnen vinden, zoals: ‘waar laat ik die gigantische berg kweekgras die nu op de tuin ligt?’), maar ik kan in ieder geval mijn ervaringen delen.

Courgettezaden

Het tuinjaar is tot zijn einde gekomen. Veel planten in de moestuin waren ziek (en een beetje verwaarloosd, oeps!) en het was nu tijd om ze uit de tuin te halen. De kas was ook een trieste bedoening geworden. Alle planten zijn er nu uit en de oppottafel (lees: opstapelplaats van vieze potjes) is ook weer (relatief) opgeruimd. Er moet alleen nog even een doekje door de kas, want alles is groen van de alg en er zit een hoop slakkenpoep in… De oogst van dit jaar is tegen gevallen. Veel planten hebben te langzaam gegroeid om echt goede oogst te geven, zoals de popcornmaïs. De bonen waren aangevreten net zoals de paprika’s, maar het ziet er wel vrolijk uit zo op de tuintafel:
De courgetteplant deed het in tegenstelling tot de rest van de moestuin erg goed dit jaar! (links op onderstaande foto, de plant staat rechts naast de esdoorn). Hoewel ik even dacht dat de plant dood zou gaan aan de meeldauw maakte de plant grote nieuwe takken die het grasveld over kropen, maar de plant bleef courgettes produceren. Eentje heb ik er laten hangen om echt groot te worden, om zaden uit te halen. Courgettesoorten kruizen onderling heel makkelijk, dus als je zaden uit je eigen courgettes wil halen moet je zorgen dat er geen kruisbestuiving optreedt. Ik had echter maar één soort courgette in de tuin staan (klimcourgette long green trailing) dus er was geen kans op kruisbestuiving.

Als je zaden van de courgettes wilt oogsten, moet je een courgette helemaal door laten groeien totdat de schil is verkleurd (die van mij is een beetje aan de vroege kant geoogst, hij had nog langer mogen blijven hangen), want dan weet je zeker dat de zaden helemaal volgroeid zijn. Je kunt de courgette nog wel iets laten narijpen binnen, maar het is effectiever om de courgette gewoon aan de plant te laten hangen.

Als de courgette zo rijp is, is het vruchtvlees niet zo lekker meer om los gegrild te eten of door een salade te gooien. Je kunt het vruchtvlees echter nog wel gebruiken om bijvoorbeeld soep van te maken of te verwerken in saus. Wel zou ik aanraden om de courgette te schillen, omdat de schil van oudere courgettes vrij hard is. De courgette die ik uit de moestuin haalde was ruim drie kilo en een halve meter lang en dus niet zo makkelijk om te hanteren als een kleine courgette. Ik heb dus een flink keukenmes gebruikt om de courgette mee te lijf te gaan ;-).  Ik heb eerst de courgette gehalveerd en daarna heb ik ze in dikke plakken gesneden, om de courgette iets handbaarder te maken. Het enige nadeel is dat je bij elke plak die je maakt een paar zaden doorsnijdt, die zijn dan natuurlijk niet meer bruikbaar om volgend jaar courgetteplantjes uit op te kweken. De kapotte zaden kun je dus weggooien.


De binnekant van de courgettes was duidelijk verdeeld in drie zaadlijsten, dus ik heb elke plak in derden gesneden. Daarna is het tijd om met je handen aan de slag te gaan en de zaadlijsten van de plakken los te trekken. Je zou ze er ook uit kunnen snijden, maar dan heb je het risico dat je nog meer zaden kapotsnijdt. De zaadlijsten zijn een soort draderige massa waar de zaden een beetje in verstopt zitten. De zaden pulk je er echter makkelijk uit. Hou alleen de donkerder gekleurde dikkere zaden. De witte platte kun je weggooien, want die zijn nog niet volgroeid. De zaden aan de linkerkant op onderstaande foto zijn dus goed, de rechter niet.

Als je alle zaden hebt verzameld is het tijd om de zaden schoon te maken. Ik heb ze schoongemaakt door ze in een zeef te doen en onder de kraan goed af te spoelen. Na het wassen kun je de zaden drogen. Maak ze eerst gewoon droog met een keukenpapiertje of een doek zodat het meeste water eraf is. Ze moeten echter nog even goed drogen voordat je ze kunt opbergen. Laat ze nog zeker een week tussen keukenpapier drogen. Daarna kun je ze opbergen 🙂

 

 

 

 

Klimcourgettechaos

Dit jaar heb ik een nieuwe plant uitgeprobeerd: de klimcourgette (soort: long green trailing). Deze courgette heeft een andere groeivorm dan de ‘normale’ courgette. Een normale courgette maakt namelijk een groot rozet, met de courgettes die dan in het hart van de plant groeien. De klimcourgette maakt daarentegen lange stengels die je kunt opbinden, zodat de courgette klimt. Hij maakt ook net als een komkommerplant van die flexibele stengels die hij helemaal om de stok (of buurplanten) kan wikkelen om zich vast te houden. Deze groeivorm klonk heel ideaal voor in mijn niet zo grote moestuin, omdat ik de plant strak langs de schutting kon laten klimmen en niet een ruime vierkante meter grondoppervlak hoefde op te offeren voor één courgetteplant.

De courgette kiemden snel, maar groeide in het begin heel langzaam. Toen ik eind juli op vakantie ging stonden er vier plantjes met elk twee à drie bladeren. Ik heb ze allevier laten staan met de gedachte om na de vakantie te kijken welke plant mijn twee weken afwezigheid het best hadden overleefd en de andere weg te halen. Toen ik echter na de vakantie terug kwam, waren de planten gegroeid als kool en zaten ze letterlijk met elkaar in de knoop (en ook met de andere planten die in hun nabijheid stonden).

Het eerste wat ik gedaan heb ik de snoeischaar gepakt (en de tuinhandschoenen, de courgetteplant heeft namelijk haartjes op de stelen en de bladeren die bij mij nogal irriteren) en de plant drastisch gesnoeid. Het was zo’n wirwar van takken en bladeren dat nauwelijks nog te zien was welke stengel bij welke plant hoorde en ik heb dan ook perongeluk van twee van de vier planten de hoofdstengel doorgeknipt. Maar dat was niet zo heel erg, want ik had er nog steeds twee over en ik had duidelijk geen ruimte voor vier courgetteplanten 😉 En de stengels waar de twee bloemen aanzaten heb ik gelukkig niet perongeluk weggesnoeid. Het waren dan wel twee mannelijke bloemen, dus er was nog geen kans op een courgette, maar er zaten aan die tak nog genoeg bloemknoppen van ook vrouwelijke bloemen.

Nadat mijn snoeiwoede voorbij was, vreesde ik dat ik misschien te veel van de planten had weggesnoeid, want de courgettes stonden er maar een beetje zielig kaaltjes bij, in vergelijking met de volle plant die eerder de tuin had gedomineerd. De berg snoeiafval leek meer courgetteplantdelen te bevatten dan wat er nu nog daadwerkelijk aan de plant zat.

Al snel merkte ik dat ik niet bang hoefde te zijn dat ik de plant per ongeluk vermoord had door mijn snoeiwerkzaamheden, want de plant maakte al snel weer een hoop nieuwe bladeren aan. En nu, een week of drie later, zit de plant vol bloemen en zelfs al twee courgettes en groeit de plant haast sneller dan ik er tegenop kan snoeien. Toen ik vorige week terugkwam van mijn introductieweek van de universiteit had ik een zijtak van de plant gemist met snoeien en die groeit nu door de Japanse esdoorn. (Na het schrijven van dit blogbericht pak ik mijn snoeischaar maar weer even om de esdoorn te bevrijden van de wurggreep van de courgette). En een andere zijtak groeit rustig over het terras en weer een andere woekert over het gras.

De bladeren zijn zo groot dat ze de bietjes en worteltjes compleet overschaduwen. De plant is wel geschikt voor kleine moestuinen (ik zal de klimcourgette zeker aanraden in plaats van een ‘normale’ courgette), maar er gaat wel veel tijd zitten in snoeien. Daarbij zou ik aanraden om zeker twee stengels van de plant te laten staan (of twee planten met ieder één hoofdstengel) omdat je dan meer kans hebt dat er een mannelijke en een vrouwelijke plant op dezelfde dag bloeien. Courgettebloemen bloeien namelijk maar één dag en om een bevruchte vrouwelijke bloem – en dus een courgette – te krijgen moet de vrouwelijke bloem gelijk open zijn met een mannelijke bloem (en er moet dan natuurlijk ook nog even een bijtje langskomen, maar dat gaat hier eigenlijk altijd wel goed. En anders kun je altijd zelf nog met een wattenstaafje van stuifmeel van de mannelijke bloem naar de vrouwelijke bloem overbrengen). Als je echter regelmatig even snoeit en eventueel in de weg hangende bladeren weghaalt, dan is de plant zeker goed in toom te houden. 🙂

 

Rijpe paprika’s 

Het is officieel: de eerste paprika’s van het jaar! En ze smaken lekker! De planten zitten nog vol bloemen, dus ik verwacht nog veeeeel meer paprikaatjes.

Hoewel de moestuin nogal traag en moeizaam begon, is alles dan nu eindelijk duidelijk aan het groeien. De klikcourgettes kon ik opbinden, de bladeren van de worteltjes zijn een jaar niet opgegeten door slakken (hopen dat het zo blijft), de bietjes groeien als kool en de bonen zijn gaan bloeien.

Het enige dat het zwaar te verduren heeft is de kool… helaas is het bij de ene mini-broccoli gebleven, want vlak nadat ik geoost had schoten de broccoliplanten door en kwam er een rupsenaanval… 🙁De bloemkool heeft nog een dappere poging gedaan om een bloemkool te vormen, maar…

…helaas, niet echt smakelijk meer… 🙁

En de planten zitten helemaal vol met rupsen…

Maar ik laat de plant nog even staan, want als de rupsen mijn toch al niet meer te redden kool aanvreten, dan blijven ze tenminste van mijn Oost-Indische kers af! Die er prachtig bij staat 🙂